Пятница, 10 апреляВместе создадим светлое будущее!


Метка: Ривояти пурмаъно (2)

Ривояти пурмаъно (2)

Хикояи тамсили (2)

Аллегорические рассказы
Ҳикояи тамсилӣ №2. Писаре ба падараш гуфт: Ман як духтаре дидам ва мехоҳам бо ӯ издивоҷ кунам, ӯ хело зебост ва чашмони хело мақбул дорад. Падар ҷавоб дод: албатта писарам, биё рафтем ва аз ӯ пурс бо ҳам издивоҷ кунед. Вақте, ки падараш духтарро дид, ба писарш гуфт: ӯ хело зебост. Ту сазовори ин духтари зебо нестӣ, ба ӯ касе лозим аст, ки таҷрибаи зиндагӣ дошта бошад, яъне "ба монанди ман". Писар дар тааҷуб афтод аз рафтори падараш ва аз ӯ пурсид: ин духтар бо ман издовоҷ мекунад, на бо шумо. Онҳо ҷангро шурӯъ карданд, дар ниҳоят онҳо тасмим гирифтанд, ки ба полисхона рафта мушкилиашонро ҳал кунанд. Вақте онҳо ба афсари полис қиссаро нақл карданд ва полис гуфт: духтарро биёред ва аз ӯ мепурсем, ки кадомашро интихоб мекунӣ. Вақте, ки афсари полис зебогии духтарро дид ва ӯ гуфт ба падару пис