Четверг, Октябрь 17Вместе создадим светлое будущее!


Для школьников

Для школьников от InfoPage.TJ

100 мӯҷизаи биологӣ

Для школьников
Паррандаҳое, мавҷуданд, ки (фотимачумчуқ, майна ва ғ.) хӯрок дар меъдаи онҳо дар 8 – 10 дақиқа ҳазм мешавад. Дар Африқо дарахте мавҷуд аст, ки аз худ рӯшноӣ медиҳад, зеро дар таркиби ин дарахт миқдори зиёди фосфор мавҷуд аст. Аҷибаш дар (далее…)

Мероси ниёгонро пос дорем

Для школьников
Мо насли ҳозира бояд мероси ниёгони худро эҳтиром намоем, то насли оянда моро эҳтиром намоянд. То оне, ки насли оянда моро ба дигарон ҳамчун «Садриддин Айнӣ»-ву «М. Турсунзода» муаррифӣ нанамоянд. То оне ки онҳо соҳиби фарҳангу маданияти баланд гарданд. Ба ояндагони худ эҳтиром намудани гузаштагони худро омўзонем, то онҳо аз насли гузаштаи худ ифтихор дошта бошанд. Биёед ба онҳо аз худ чизеро ба онҳо боқӣ монем. Чизеро, ки онҳо аз мо ба хубӣ ёд кунанд. Чизеро, ки мо аз гузаштагони худ ба мерос гирифта будем. Мо бояд ба ояндагони худ ҳамонеро мерос монем, ки гузаштагони мо онро бароямон мерос гузошта буданд. Дар ҳолати акс он чиз аз эҳтимол дур нест, ки ояндагони мо низ бар сари мо санги фалахмон мезананд, чи хеле ки ин санги фалахмонро мо насиби гузаштагони худ кардем. Куҷо шуд он ш

Ифтихори миллӣ

Для школьников
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Мекунам шукри каму бисёри ту. Мекунам шукрона аз озарму озори ту, Аз ту ман сарват намехоҳам. Ватан ҳастӣ, бас аст, Бо хасу хорат баробар зиндагӣ кардан бас аст. Эй кишвари умеди орзуҳоям, Тоҷикистон! Эй сарзамини дилситонам! Бе туву бе ёди ту нахоҳам зист, зеро ту бароям баҳори бехазонӣ, бароям баҳори шукуфонӣ, бароям нури чашму қувваи танӣ. Ту ифтихори миллии манӣ. Чашмаи ноби илҳоми манӣ, муттаҳидкунандаи тамоми тоҷикони ҷаҳонӣ. Магар мо ҳақ надорем аз ту ифтихор дошта бошем? Магар мо ҳақ надорем аз ту паноҳ дошта бошем? Магар ту нестӣ мо ифтихор аз миллат дорем, ифтихор аз ҳувият дорем, ифтихор аз ваҳдат дорем, ифтихор аз давлату давлтдорӣ дорем.Тоҷикистон! Ҳар пораи сангат, ки порае аз туст, бароям азиз аст. Рўди равонат ба ман рози дил мегўяду мурғон

Бунёди сохтмонҳои азим – бунёди рушди кишвар аст!

Для школьников
Роҳҳо ба пеш мераванд, ба дуриҳои дур мераванд. Онҳо интиҳо надоранд. Гоҳо ба худ мисли мўйи сўхта мепечанд, гоҳе нишеб мешаванд, гоҳе рост мераванад. Роҳҳо ба пеш мераванд, шахсро ба сўйи хонаи умед раҳнамун месозанд, дилҳоро ба ҳам мепайванд, зеро гуфтаанд: «Роҳҳо пайванди дилҳо». Роҳҳо дар худ розҳои садсолаҳоро ниҳон медоранд. Бо шунидани он шахс ангушти ҳайрат мегазад, ба худ суол мекунад: «Наход роҳе, ки ба худ сабру таҳаммул пеша кардааст, чунин имтиҳони вазнини ҳаётро аз сар гузаронида бошад? Наход он шоҳиди чунин ҳодисоти бузург, наҷибу нотакрор гашта бошад? Пас барои чӣ он хомўш аст? Магар он намехоҳад ин розҳо ошкор гарданд? Пас чи сире нуҳуфта дар Роҳи бузурги абрешим? Тохту тозҳо, сўхтанҳову пухтанҳо, пайвандиҳову ободкориҳо. Бо худ чи ниҳон дорад шоҳроҳи Душанбе – Хуҷанд

Аз таърих сабақ бояд омӯхт

Для школьников
Таърих худ устоди бузурги ҳаёт буда, таълимдиҳандаи инсон ба шумор меравад. Гузашти вақт, ки дар саҳифаҳои таърих бо талхиву шириниаш сабт мегардад, таҷрибаи муайяни зиндагиро ба вуҷуд меорад. Аз гузашта сабақ меомўзанд, сабақи гирифтаи худро баҳри таълим ва тарбияи насли наврас истифода мебаранд, онҳоро ба роҳи дурусти зиндагӣ ҳидоят менамоянд. Он чиз беҳуда нест, ки ҳангоми баргузории ҷашну маъракаҳо ҳатман шахсони калонсол даъват карда мешавад, он чиз беҳуда нест, ки ҳангоми баргузории ҷашну маъракаҳо ҳатман бо шахсони калонсону рўзгордида маслиҳат карда мешавад, дуои неки онҳо гирифта мешавад.     Ҳар рўзе, ки дар саҳифаи таърих бо ҳарфҳои зарин сабт мегардад, як таҷрибаи бои зиндагист. Таҷрибаи бои зиндагист, ки аз он сабақ гирифта мешавад. Беҳуда нагуфтанд, моргазида аз ресмони а

Ҳифзи муҳити зист

Для школьников
Имрӯз замоне фаро расидааст, ки муносибати инсон бо табиат фақат маънои истеъмолӣ дорад. Ҳифзи муҳити зисти одамон кори тамоми инсоният аст. Ҳифзи табиат ва истифодаи оқилонаи он масъалаи дастаҷамъӣ мебошад. Ҳалли ин масъала амалӣ сохтани чорбиниҳои давлатиро, ки ба муҳофизати экосистема равона карда шудаанд, дар бар мегирад. Ман истироҳатро дар табиат дӯст медорам. Бисёртар қадамзаниро дар ҷангал ё ин ки дар дарёҳо шино карданро. Аммо вақтҳои охир мо мушоҳида мекунем, ки баҳрҳо ва дарёҳо, ҷангалҳо ва буттазорҳо хело ифлос шудаанд, хусусан барои наслҳои оянда. Баҳсҳои зиёд ҳаст, дар бораи ҳифзи табиат. Дар мактаб мавзӯи “Ҳифзи муҳити зист” гузаронида шуд. Ин дарсҳо баррасии вазъ дар ҷаҳон, дар бораи чӣ тавр ба осонӣ барқарор кардани табиат буд, аммо он хеле душвор аст. Ба одамон лоз

Ростгӯйи камоли инсонист

Для школьников
Ростгӯӣ ва росткорӣ аз шумори он хислатҳои ҳамидаи инсонист, ки ба иродаву шуури ҳар кас вобаста аст. Касоне, ки умри худро дар фазои олами мунаввари ростгӯӣ ва росткорӣ масраф мекунанд, бешубҳа хушбахттарин шахсиятҳо мебошанд. Ростӣ мисли ҳақиқат талх аст, лекин самараи он ширин аст. Шахсро меранҷонад, лекин ҳақиқатро ошкор мекунад. Душманро дур намуда, дўсти ҳақиқиро ошкор менамояд. Маҳз ана ҳамин суханони бофтаю сохтакорона ва маккоронаи Аҳриман буд, ки дар ду китфи Заҳҳок морон пайдо шуданд, маҳз ана ҳамин суханони бофтаю сохтакорона ва маккоронаи Аҳриман буд, ки Заҳҳок даҳҳо ҷавононро тўъмаи морони девсиришти худ кард. Маҳз ана ҳамин суханони бофтаю сохтакорона ва маккоронаи Аҳриман буд, ки даҳҳо падару модарон писарони худро аз даст доданд.     Сухани рост ва орӣ аз бофтаю ду

Суруди миллӣ – рукни муқаддаси давлатдорӣ

Для школьников
Агар ватану ватандорӣ аз гаҳвора оғоз гардад, пас ватанпарастиву ватандўстдорӣ аз ҳувияти миллӣ сарчашма мегирад, ки асоси онро нишони Ватан ташкил медиҳад. Нишони Ватан, ки дар ҳар куҷову дар ҳар ҷо аз Ватан дарак хоҳад дод. Беҳуда нест, ки гузаштагони мо ҳангоми сафар бо худ ҳатман як каф хоки Ватанро мегирифтанд, то аз Ватани худ нишоне дошта бошанд ва бо ҳамин хумори дидори Ватанро шикананд. Асрҳо паси сар шуданд, солҳо гузаштанд, замон дигар гардид, одамон дигар шуданд. Илму техника тараққӣ кард, шароитҳову имконоти нав ба нав падид гардид. Давлату давлатдорӣ соҳиби рамзи худ гардид. Соҳиби рамзе, ки аз соҳибихтиёрии он дарак медиҳад, соҳиби рамзест, ки ҳувияти миллиро ба вуҷуд меорад. Рамзе, ки аз ҷой доштани Тоҷикистони кўчак шаҳодат медиҳаду миллати тоҷикро ба сўи худ боз ме

3000-солагии Ҳисори Шодмон

Для школьников
“Ифтихори ватандорӣ аз донистани таърих, забон ва фарҳанги Ватан сарчашма мегирад” (Эмомалӣ Раҳмон) Тоҷикистон кишвари таърихист ва ҳазорон бозёфтҳои қадима ва фарҳангу тамаддуни волои халқи тоҷик шаҳодат медиҳанд. Ҳисори Шодмон як пораи Тоҷикистон буда, таърихи қадима дорад ва ёдгориҳои таърихии он нишонае аз кӯҳанбунёдии ӯст. Ҷашни 3000 солагии Ҳисори Шодмон ба сифати макони таърихӣ ин гуфтаро собит месозад. Омӯзиши сарчашмаҳои таърихӣ ва бозёфтҳои бостоншиносон шаҳодат медиҳанд, ки дар водии Ҳисор одамон ҳанӯз аз давраи асри санг, тахминан 40 – 50 ҳазор сол муқаддам сукунат доштанд. Аз бисёр маҳаллаҳои он маскани одамоне пайдо гардиданд, ки 6 – 9 ҳазор сол муқаддам дар онҳо истиқомат доштанд. Дар водии Ҳисор бостоншиносон бо маданияти моддии қадимтарини одамон вомехӯранд.

Шарафи одамӣ аз илм аст

Для школьников
Инсон мисли ҳар як мавҷуди дигари худовандӣ пас аз арзи вуҷуд намудан давраи камолотро сипарӣ мекунад, камолоти ҷисмонӣ ва камолоти маънавӣ. Камолоти ҷисмонӣ хоси ҳама махлуқот аст. Вале камолоти маънавӣ бузургтарин неъмати илоҳист, ки ба инсон ҳадья шудааст. Зеро инсон дорои ақлу хирад аст ва тавассути хиради хеш ҷаҳонро бо тамоми мазоҳиру падидаҳои печдарпечу мухталифу пуртаззодаш доинста мегирад. Инсон ҳамчун хулосаи ҳастӣ аз замоне, ки худро мешиносад ба шинохту маърифати ҷаҳон оғоз мекунад. Барои кӯдаке, ки навакак забон кушодаву нахустин калимаҳоро ёд гирифтааст, ҳама чиз шигифтангезу ҳайратовар аст. Тулӯи хуршед, дурахшиши моҳу ситораҳо, осмони нилӣ, раъду барқ, ҳаракати васоити нақлиёт, хуласи калом ҳама чиз тозаву шавқангез ва пурсишзо мебошад. Саволҳои зиёде дар пардаи