Аллегорические рассказы

Хикояи тамсили (22)

Ҳикояи тамсилӣ №22. Падар бо писараш аз мусофират бармегарданд. Онҳо бо воситаи қатора меоянд. Ҳангоме, ки ба яке аз кабинаҳои қатора ворид шуданд, дар он

Аллегорические рассказы

Хикояи тамсили (21)

Ҳикояи тамсилӣ №21. Устоде ба талабагон коғазеро, ки ба он нуқтае гузошта шуда буд, нишон дод ва гуфт: “Чиро мебинед?” Якумин гуфт: -Ман нуқтаеро мебинам.

Аллегорические рассказы

Хикояи тамсили (20)

Ҳикояи тамсилӣ №20. Шогирде ба назди устодаш омад ва гуфт: – Устод ман барои он, ки соҳиби чизе шавам, бисёр хондам, саъй намудам, аммо бенатиҷа.

Аллегорические рассказы

Хикояи тамсили (19)

Ҳикояи тамсилӣ №19. Устоде вориди синфхона мешавад, ки дар даст зарфи шишагӣ дошт. Он зарф лабрези об буд. Устод аз шогирдон пурсон шуд, ки агар

Аллегорические рассказы

Хикояи тамсили (18)

Ҳикояи тамсилӣ №18. Марде дар ширкати сохтмоние кор мекарду хонаи истиқоматӣ надошт. Вақте, ки пиронсол шуд хост, ки ба нафақа барояд ва аз роҳбари корхона

Аллегорические рассказы

Хикояи тамсили (17)

Ҳикояи тамсилӣ №17. Шахсе баҳри иҷрои кори муҳиме ба хиёбони шаҳр баромад, дид, ки дар канори роҳрав нобиное ором нишаставу дар наздаш қуттие гузоштааст ва

Аллегорические рассказы

Хикояи тамсили (16)

Ҳикояи тамсилӣ №16. Як ҷавонмарде назди хирадманд меояд, ба амалҳои норавои худ иқрор мешавад ва мегуяд: -Ман дар назди одамон туро ғайбат кардам. Аз ту

Аллегорические рассказы

Хикояи тамсили (15)

Ҳикояи тамсилӣ №15. Як писарбачае тақрибан 7-8 сола ба тарабхона меояд. Пешхизмат назди ӯ ҳозир мешавад. Писарак аз ӯ мепурсад: -Яхмоси шоколадӣ доред? -Албатта. -Чанд

Аллегорические рассказы

Хикояи тамсили (14)

Ҳикояи тамсилӣ №14. Тоҷире ба хотири тиҷорати худ ба Африка меояд, як марди африкоӣ барояш харидани санги қимматбаҳое, ки мисли зардии тухм ҳаҷм дошт, пешниҳод

Аллегорические рассказы

Хикояи тамсили (13)

Ҳикояи тамсилӣ №13. Рӯзе ду дуст бо ҳам суҳбат мекарданд ва ногоҳ яке дигариро ба рӯяш зад. Дусташ бошад, аз ин ғамгин нашуд ва ба